0

مهم ترین تفاوت اتریوم با رپد اتریوم

اتریوم
بازدید 265

در ابتدای مقاله باید ذکر کنیم که تفاوت اتریوم با رپد اتریوم به طور قابل توجهی نیست، زیرا رپد اتریوم صرفاً یک نسخه “پیچیده” از اتریوم است. برای درک بهتر این موضوع، باید بدانیم که در مورد ارزهای دیجیتال، یک توکن “پیچیده شده” چیزی نیست جز یک ظرف خالی که حاوی دارایی اصلی است. رپد کردن به ما کمک می‌کند تا از دارایی‌هایی که در یک بلاکچین دیگر وجود دارند، مانند استفاده از BTC در بلاکچین اتریوم، استفاده کنیم.

می‌توانید تصور کنید که این موضوع برای دارندگان ارزهای دیجیتالی خاصی ناامید‌کننده باشد. اما چرا برای استفاده در بلاکچین اتریوم نیازمند یک نسخه بسته‌بندی شده از اتریوم هستیم؟

در این مقاله، به بررسی آنچه که سبب ایجاد WETH شده است، خواهیم پرداخت.

تفاوت اتریوم با رپد اتریوم را بررسی می‌کنیم. WETH

که به عنوان استاندارد ERC-20 شناخته می‌شود، در حالی که ETH این استاندارد را پیروی نمی‌کند. این از جمله تفاوت‌های اصلی بین اتریوم و رپد اتریوم است. WETH به وجود آمده است تا امکان استفاده از ETH در برنامه‌های مختلف DeFi فراهم شود. به عبارت دیگر، قرار دادن توکن ETH در یک استاندارد ERC-20 سازگار به این معنی است که می‌توان آن را به راحتی در یک طیف گسترده از dApps استفاده کرد و کاربران می‌توانند نسخه‌های خود از توکن‌ها را برای برنامه‌های DeFi ایجاد کنند.

WETH در قیمت با ETH برابر است، به عبارت دیگر، از نظر ارزش، تفاوتی بین اتریوم و رپد اتریوم وجود ندارد. بنابراین، اگر می‌خواهید از ETH خود برای شرکت در یک برنامه dApp استفاده کنید، می‌توانید به سادگی آن را به WETH تبدیل کرده و سپس در یک dApp مانند 1inch از آن استفاده کنید.

dAppها برنامه‌هایی هستند که در شبکه اتریوم اجرا می‌شوند و به صورت غیرمتمرکز عمل می‌کنند، به این معنی که هیچ نهادی آنها را کنترل نمی‌کند. این باعث می‌شود که آنها در برابر سانسور و هک مقاومت بیشتری داشته باشند.

همچنین، قراردادهای هوشمند برنامه‌هایی هستند که در شبکه اتریوم اجرا می‌شوند و می‌توان از آنها برای خودکارسازی وظایف یا تسهیل توافقات خاص استفاده کرد. به عنوان مثال، قراردادهای هوشمند برای انجام فروش NFTها استفاده می‌شوند.

چرا استفاده از اتریوم برای برنامه‌های کاربردی اتریوم سخت است؟ این سؤال از این دیدگاه پیش می‌آید که ETH قبل از ایجاد استانداردهای توکن راه‌اندازی شده است. به عبارت دیگر، ETH با استاندارد ERC-20 سازگار نیست و استفاده مکرر از آن را دشوارتر می‌کند. بنابراین، برای رفع این نیاز به شخص ثالث، شما می‌توانید به سادگی ETH خود را به یک قرارداد هوشمند ارسال کرده و در مقابل WETH دریافت کنید. ارزش ETH قابل تبدیل است و دلیل آن این است که به عنوان یک ارز دیجیتال شناخته می‌شود.

حالا به بررسی عملکرد رپد توکن‌ها می‌پردازیم. زمانی که شما می‌خواهید یک نسخه بسته‌بندی شده از هر توکن را ایجاد کنید، معمولاً دارایی بومی را به یک متولی متمرکز (به طور ایده‌آل یک قرارداد هوشمند) ارسال می‌کنید. این متولی متمرکز می‌تواند هر نهادی باشد از جمله کیف‌پول‌های multisig، DAOها و یا حتی یک قرارداد هوشمند (در مورد اتریوم). در ادامه، نحوه کار با رپد توکن‌ها توضیح داده می‌شود:

فرض کنید که شما باید از WETH در اتریوم استفاده کنید. در این صورت، می‌توانید به راحتی کیف‌پول خود را که ETH دارید، به یک صرافی غیرمتمرکز متصل کنید.
پس از اتصال کیف‌پول، می‌توانید به سادگی مقدار مورد نیاز ETH را به WETH تبدیل کنید و در نهایت توکن‌ها را مبادله کنید.
در نتیجه، شما WETH را دریافت می‌کنید به جای ETHی که فروخته‌اید. می‌توانید از این WETH در هر یک از برنامه‌های غیرمتمرکز که می‌خواهید استفاده کنید.

آیا رپد توکن ها و استیبل کوین ها یکسان هستند؟

با توجه به اینکه سیستم های متمرکز در حال استخراج و سوزاندن دارایی های بومی و غیربومی هستند، مکانیسم آنها بسیار شبیه به عملکرد استیبل کوین ها است. اما یک تفاوت اساسی وجود دارد که باید به آن اشاره کنیم؛ صادرکننده استیبل کوین می‌تواند به راحتی دارایی‌های متناوبی (غیر از ارز فیات) را برای انتشار استیبل کوین استفاده کند، در حالی که این امکان در مورد رپد توکن ها وجود ندارد.

آیا وجود رپد توکن ها ضروری است؟ بله، پاسخ مثبت است. هدف بازار ارزهای دیجیتال ایجاد یک فضای غیرمتمرکز برای ارزهای دیجیتال است. باید شرایطی برای استفاده از محصولات مختلف در شبکه‌های مختلف وجود داشته باشد، مشابه امکان انتقال پول از یک بانک داخلی به بانک بین‌المللی. این همکاری با سیستم های متمرکز در نگاه اول آسان به نظر می‌رسد، اما به دلیل مشکلاتی که شبکه برای نهادهای بلاکچینی ایجاد می‌کند، به تاخیر می‌افتد. به هر حال، قابلیت انتقال دارایی‌ها از یک شبکه به شبکه دیگر زمانی کاربردی است که کاربران نمی‌خواهند دارایی‌های خود را برای معاملات خرید و فروش استفاده کنند.

تصور کنید کسی دارای دارایی‌های بی‌شماری بیت‌کوین است و برای استفاده از آن‌ها در شبکه اتریوم، باید بیت‌کوین خود را به USDT تبدیل کند تا بتواند از آن استفاده کند. با داشتن USDT، به راحتی می‌تواند در هر برنامه غیرمتمرکز dApp شرکت کند. رپد توکن را می‌توان به عنوان مشتقات در امور مالی سنتی در نظر گرفت، چرا که قیمت آن‌ها دارایی پایه را دنبال می‌کند. اگرچه تمام ویژگی‌های مشترکی با مشتقات سنتی ندارند، اما این توکن‌ها لایه‌ای از همکاری را برای کاربران درون اکوسیستم فراهم می‌کنند. اتریوم تنها شبکه‌ای نیست که ایجاد و استفاده از توکن‌های پیچیده را امکان‌پذیر می‌سازد. همچنین، می‌توانید در زنجیره هوشمند بایننس (BSC) توکن‌های پیچیده‌شده‌ای برای دارایی‌های غیربومی ایجاد کنید. با توجه به مطالبی که در این قسمت بیان شد، تفاوت بین اتریوم و رپد اتریوم به طور کامل واضح شد.

برای ارسال رپد اتریوم به کوین‌بیس/متامسک، می‌توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:

جمع‌آوری رپد اتریوم (WETH) از 1inch: به سایت 1inch بروید و مقدار مورد نیاز رپد اتریوم را با اتریوم خود مبادله کنید.

منتقل کردن رپد اتریوم به کیف پول: هنگامی که رپد اتریوم را در کیف پولی مانند متامسک مشاهده می‌کنید، می‌توانید آن را به کیف پول دیگری مانند کوین‌بیس منتقل کنید. اگر رپد اتریوم در کیف پول شما نمایش داده نمی‌شود، می‌توانید به سادگی “Import Tokens” را انتخاب کنید و تأیید کنید که رپد اتریوم به عنوان دارایی اضافه شود.

کپی کردن آدرس کیف پول: پس از اضافه کردن رپد اتریوم به کیف پول متامسک، می‌توانید آدرس کیف پول کوین‌بیس خود را کپی کنید و در کیف پول متامسک قرار دهید تا انتقال آغاز شود. در صورتی که کیف پول شما رپد اتریوم را شناسایی نمی‌کند، می‌توانید جزئیات مربوط به توکن را به صورت دستی به کیف پول اضافه کنید.

توجه داشته باشید که کیف پول کوین‌بیس از شبکه اتریوم و توکن‌های ERC-20 پشتیبانی می‌کند، بنابراین شما می‌توانید رپد اتریوم خود را به راحتی به کیف پول اضافه کنید.

برای تبدیل WETH به ETH، می‌توانید از یک قرارداد هوشمند استفاده کنید. مراحل زیر را دنبال کنید:

  • تایید قرارداد هوشمند: ابتدا باید قرارداد هوشمند را تایید کنید تا بتوانید WETH خود را دریافت کنید. برای این کار، از تابع تایید بلاکچین اتریوم استفاده می‌کنید. این عملکرد به یک شخص ثالث اجازه می‌دهد تا به حساب شما دسترسی داشته باشد و اقدامات مورد نیاز را انجام دهد.
  • فراخوانی تابع تبدیل: در مرحله بعد، تابع تبدیل را در قرارداد هوشمند فراخوانی می‌کنید. این تابع WETH شما را با ETH به نسبت 1:1 مبادله می‌کند. بعد از انجام تبدیل، ETH در حساب شما قرار می‌گیرد و شما می‌توانید از آن استفاده کنید یا در صورت نیاز آن را برداشت کنید.
  • برداشت ETH: با فراخوانی تابع برداشت، می‌توانید ETH را از قرارداد هوشمند برداشت کنید. این ETH به آدرس اتریومی که شما مشخص کرده‌اید ارسال می‌شود. پس از تکمیل تراکنش، شما می‌توانید ETH خود را دریافت کنید و به دلخواه از آن استفاده کنید.

با انجام این مراحل، شما می‌توانید WETH خود را به ETH تبدیل کنید و از آن بهره‌برداری کنید.

سخن پایانی

هدف اصلی توکن‌های پیچیده، افزودن یک لایه اضافی از قابلیت همکاری بین شبکه‌های مختلف است. برای اکثر کاربران، تبدیل یک دارایی غیربومی مانند بیتکوین به یک توکن سازگار با استاندارد ERC-20 (مانند USDT) و سپس تبدیل آن به WBTC، منطقی نمی‌باشد. در بیشتر موارد، آنها به سادگی از USDT خود برای انجام معاملات خود استفاده می‌کنند. هدف اصلی از WETH، ایجاد یک تجربه بی‌مرز برای کاربرانی است که به اتریوم بومی علاقه‌مند هستند. امیدواریم با مطالبی که در این مقاله ارائه شده است، تفاوت بین اتریوم و رپد اتریوم را درک کنید و بتوانید در این زمینه سرمایه‌گذاری درستی داشته باشید.

 

به این پست امتیاز بدید

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *