0

راهنمای کامل استخراج، خرید و فروش اتریوم:

ارز
بازدید 641

خرید و فروش اتریوم: چیستی ارز دیجیتال اتریوم؟

اتر چیست؟ با خواندن این مقاله با جزئیات آن، با اتریوم یکی از پلتفرم‌های مبتنی بر بلاکچین آشنا خواهید شد.

اتریوم پس از بیت‌کوین، به عنوان دومین رمزارز با ارزش بازار در جهان شناخته می‌شود. این پروژه، یکی از مهم‌ترین، جذاب‌ترین و کاربردی‌ترین بلاکچین‌های جهان است و به عنوان پایه و اساس بسیاری از پروژه‌های رمزارزی دیگر استفاده می‌شود.

اتریوم چیست؟

اگر از جنبه معاملات و خرید ارز دیجیتال فاصله بگیریم و به لحاظ فنی نگاه کنیم، اتریوم یکی از جذاب‌ترین پروژه‌ها در دنیای رمزارزها است. اتریوم یک بلاکچین غیرمتمرکز و متن‌باز است که از قابلیت قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کند. اتر (ETH) نیز رمزارز بومی این بلاکچین است. پس از بیت‌کوین، اتر به عنوان دومین رمزارز با ارزش بازار و بلاکچین اتریوم، پراستفاده‌ترین بلاکچین در جهان است. در مقابل بیت‌کوین و سایر رمزارزها که تنها به عنوان روشی برای مبادله و ذخیره ارزش در نظر گرفته می‌شوند، اتریوم خود را یک شبکه محاسباتی غیرمتمرکز می‌نامد که بر اساس تکنولوژی بلاکچین ساخته شده است. در این مقاله به طور کامل به بررسی بلاکچین اتریوم و رمزارز مربوط به آن، یعنی اتر، می‌پردازیم.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

اگرچه اتریوم به تنهایی یک رمزارز نیست، بلکه یک بستر است که می‌تواند به عنوان یک سیستم‌عامل برای پروژه‌های دیگر مبتنی بر بلاکچین عمل کند. با ردیابی از معرفی اولیه که ممکن است یک کتاب را به گمراهی بکشاند، می‌توان بلاکچین را به عنوان نوعی پایگاه داده در نظر گرفت که در آن داده‌ها رمزگذاری، ذخیره و تمامی تراکنش‌ها تأیید و ثبت می‌شوند.

همانطور که قبلاً اشاره شد، پروژه‌های بلاکچینی دیگر می‌توانند بر روی بستر اتریوم توسعه یابند. اما این به چه معناست؟ برخی از بلاکچین‌ها (مانند اتریوم) دارای زبان‌های برنامه‌نویسی و ابزارهای توسعه هستند و قراردادهای هوشمند را نیز پشتیبانی می‌کنند. بنابراین، توسعه‌دهندگان می‌توانند مانند یک سیستم‌عامل، برنامه‌های مبتنی بر بلاکچین را بر روی بستر اتریوم توسعه دهند.

بلاکچین اتریوم از این جهت توزیع‌شده است که همه اشخاصی که در شبکه اتریوم شرکت می‌کنند، نسخه‌ای مشابه از دفتر کل (لجر) را در اختیار دارند، این امر به آن‌ها اجازه می‌دهد تا سوابق تمامی تراکنش‌های گذشته را مشاهده کنند. همچنین، بلاکچین اتریوم از این جهت غیرمتمرکز است که هیچ نهادی آن را مدیریت یا کنترل نمی‌کند، بلکه تمامی دارندگان دفتر کل توزیع‌شده در مدیریت آن نقش دارند.

کاربران اتریوم قادرند اپلیکیشن‌هایی را روی بلاکچین ایجاد کنند که مشابه نرم‌افزارها در کامپیوتر اجرا می‌شوند. تراکنش‌های بلاکچین از رمزنگاری برای حفظ امنیت شبکه و تأیید تراکنش‌ها استفاده می‌کنند. افراد از کامپیوتر یا دستگاه‌های ویژه به نام ASIC برای استخراج معادلات پیچیده ریاضیاتی استفاده می‌کنند تا هر تراکنش را در شبکه تأیید کنند و بلاک‌های جدید را به بلاکچین، که قلب سیستم است، اضافه کنند. شرکت‌کنندگان در این فعالیت با دریافت کوین‌های رمزارز به عنوان پاداش مزاحمت می‌کنند.

در نسخه اولیه اتریوم، که مانند بیت‌کوین بر اساس مکانیزم Proof of Work (PoW) عمل می‌کرد، ماینرها می‌توانستند با استخراج بلاک‌های جدید در شبکه این رمزارز، پاداش خود را به صورت توکن اتر (ETH) دریافت کنند. اما با معرفی اتریوم ۲ (معروف به به‌روزرسانی Merge) و مهاجرت این پروژه به مکانیزم Proof of Stake (PoS)، امکان استخراج آن با استفاده از ماینرهای سخت‌افزاری وجود ندارد.

از اتر می‌توان مانند بیت‌کوین برای خرید و فروش کالا و خدمات استفاده کرد. قیمت اتر در سال‌های اخیر رشد سریعی داشته و آن را به یکی از دارایی‌های برتر برای سرمایه‌گذاری تبدیل کرده است. این اپلیکیشن‌ها قابلیت ذخیره‌سازی و انتقال داده‌های شخصی را دارند و همچنین قادرند تراکنش‌های مالی پیچیده را اجرا کنند.

ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin)، برنامه‌نویس روسی-کانادایی است که به عنوان یکی از هم‌بنیان‌گذاران اتریوم شناخته می‌شود. بوترین در سال ۲۰۱۱ به عنوان یکی از هم‌بنیان‌گذاران مجله بیت‌کوین (Bitcoin Magazine) فعالیت خود را در زمینه رمزارزها آغاز کرد. در اواخر سال ۲۰۱۳، وی وایت‌پیپر (Whitepaper) اتریوم را منتشر کرد و هدفش ساخت اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز بود. بوترین ادعا کرد که علاوه بر استفاده از بیت‌کوین و تکنولوژی بلاکچین در کاربردهای مالی، می‌توان از آن در سایر اپلیکیشن‌ها با کاربردهای متنوع استفاده کرد. اما برای این منظور نیاز به زبان برنامه‌نویسیی بود که توسعه اپلیکیشن‌ها را ممکن سازد. این اقدام باعث شد تا امکان ورود دارایی‌های دیگر مانند سهام و املاک به فضای بلاکچین فراهم شود.

بوترین در مصاحبه‌ای با بیزنس اینسایدر اعلام کرده است که بیت‌کوین تنها عملکردهای محدودی برای او داشته است. او بیت‌کوین را به عنوان یک ماشین‌حساب جیبی توصیف کرده و گفته است که تنها یک کار را به خوبی انجام می‌دهد. اما اتریوم را مانند یک گوشی هوشمند توصیف کرده و اشاره کرده است که دارای برنامه‌های متعددی برای استفاده است.

درباره انتخاب نام اتریوم، ویتالیک بوترین از بین تعدادی از عناصر مرتبط با علمی تخیلی استفاده کرده است. او گفته است: “بلافاصله متوجه شدم که این نام را بیشتر از سایر جایگزین‌ها دوست دارم. فکر می‌کنم که این واژه به محیطی فرضی و نامرئی اشاره می‌کند که به درون جهان نفوذ می‌کند و به نور امکان عبور را می‌دهد.” بوترین می‌خواست پلتفرم خود را به یک محیط زیربنایی و نامحسوس تبدیل کند و به اپلیکیشن‌ها اجازه دهد روی آن اجرا شوند.

مزایای اتریوم:

  1. شبکه بزرگ و قابل دسترس: پس از سال‌ها فعالیت و حجم تراکنش‌های میلیاردی، مزایای شبکه اتریوم تأیید شده است. اتریوم دارای جامعه بزرگ و جهانی است که بزرگ‌ترین اکوسیستم بین بلاکچین‌ها و رمزارزها را داراست.
  2. عملکردهای گسترده: علاوه بر استفاده به عنوان ارز دیجیتال، اتریوم قابل استفاده برای انجام تراکنش‌های مالی، اجرای قراردادهای هوشمند و ذخیره داده برای اپلیکیشن‌های شخص ثالث است.
  3. نوآوری مداوم: جامعه گسترده‌ای از توسعه‌دهندگان اتریوم به طور مداوم در تلاش برای ارتقای شبکه و توسعه اپلیکیشن‌های جدید است. به دلیل محبوبیت اتریوم، این بلاکچین به عنوان یک شبکه اولویت برای ساخت اپلیکیشن‌های جدید، هیجان‌انگیز و غیرمتمرکز مورد ترجیح قرار می‌گیرد، با این حال برخی اوقات ریسک‌هایی نیز دارد.
  4. از بین بردن واسطه‌ها: شبکه غیرمتمرکز اتریوم به کاربران وعده می‌دهد که واسطه‌های شخص ثالث را حذف کنند. به طور مثال، وکلا، بانک‌ها و سرویس‌های هاستینگ وب. اتریوم توانایی ارائه تمامی این خدمات را دارد و واسطه‌ها را حذف می‌کند.

معایب اتریوم:

  1. افزایش هزینه‌های کارمزد: رشد محبوبیت اتریوم منجر به افزایش هزینه‌های کارمزد شده است. کارمزدهای تراکنش اتریوم یا “گس” در آوریل ۲۰۲۳ به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.
  2. تورم بالقوه: اگرچه اتریوم محدودیتی در صدور ۱۸ میلیون اتر در سال دارد، اما حداکثر تعداد کوین قابل ایجاد محدودیتی ندارد. این ممکن است به این معنی باشد که اتریوم برای سرمایه‌گذاری بیشتر شبیه به دلار عمل می‌کند و مانند بیت‌کوین که تعداد کوین‌های حداکثر مشخصی دارد، نیست. در حال حاضر، تعداد کل توکن‌های در چرخه این پروژه حدود ۱۲۰٫۴ میلیون واحد است.
  3. مسیر سخت یادگیری برای توسعه‌دهندگان: برای توسعه‌دهندگانی که می‌خواهند از پردازش متمرکز به شبکه‌های غیرمتمرکز مهاجرت کنند، اتریوم ممکن است چالش‌هایی ایجاد کند. آشنایی بیشتر با زبان برنامه‌نویسی کاربردی در اتریوم در ادامه مورد نیاز است.

اتریوم با زبان برنامه‌نویسی Solidity (سالیدیتی) نوشته شده است که زبان اصلی برنامه‌نویسی برای اتریوم و بلاکچین‌های خصوصی دیگر مانند Hyperledger Fabric است.

در حال حاضر، چهار منبع رسمی برای اتریوم وجود دارد و همه آن‌ها مستقل از یکدیگر هستند و دارای کلاینت‌های فعال هستند. این چهار نسخه کلیه جوانب فنی اتریوم را به طور کامل پیاده‌سازی می‌کنند. این چهار نسخه با استفاده از زبان‌های برنامه‌نویسی زیر نوشته شده‌اند:

  1.  Golang
  2. C++
  3.  Python
  4. Java

با گذر زمان، نسخه‌های دیگری از اتریوم با زبان‌های غیررسمی نوشته شده‌اند و از جمله زبان‌های برنامه‌نویسی زیر استفاده شده است:

  1.  Rust
  2.  Ruby
  3.  JavaScript
  4. Haskell

قراردادهای هوشمند در اتریوم با چه زبانی نوشته می‌شوند؟

قراردادهای هوشمند در بلاکچین اتریوم با استفاده از زبان Solidity (سالیدیتی) نوشته می‌شوند. این زبان برنامه‌نویسی شی‌گرا است و در اکثر بلاکچین‌ها برای پیاده‌سازی قراردادهای هوشمند استفاده می‌شود. Solidity در اواخر ماه آگوست ۲۰۱۴ توسط گوین وود معرفی شد و سپس توسط تیم Solidity که عضوی از پروژه اتریوم بود، توسعه داده شد. برنامه‌هایی که با استفاده از Solidity نوشته می‌شوند، بر روی ماشین مجازی اتریوم اجرا می‌شوند.

آدرس‌های اتریوم:

آدرس‌های اتریوم با پیشوند “0x” ساخته می‌شوند که نماینده‌ای عمومی از شماره‌های هگزادسیمال است. پس از این پیشوند، ۲۰ بایت دیگر اضافه می‌شود. در هگزادسیمال، هر دو رقم معادل یک بایت است، بنابراین ۴۰ رقم هگزادسیمال دیگر به آدرس اضافه می‌شود. به عنوان مثال، “0xb794f5ea0ba39494ce839613fffba74279579268” یک نمونه از آدرس اتریوم است. بنابراین، توجه کنید که آدرس کیف پول اتریوم شما باید به این فرمت باشد. آدرس قراردادهای هوشمند نیز به همین فرمت اشاره می‌کند.

مرورگر بلاکچین اتریوم:

مرورگر بلاکچین به کاربران امکان می‌دهد تا درباره تراکنش‌ها و بلوک‌های اتریوم اطلاعات را بدست آورده و جستجو کنند. یکی از ویژگی‌های کلیدی مرورگر بلاکچین برای کاربران، پیگیری تراکنش‌هاست. می‌توانید از این لینک برای دسترسی به مرورگر بلاکچین اتریوم استفاده کنید و با ورود آدرس کیف پول خود، وضعیت تراکنش‌های انجام شده را مشاهده کنید.

گس (Gas) به چه معناست؟

گس واحدی است که در محاسبه هزینه تراکنش‌ها در اتریوم استفاده می‌شود. گس معادل اتری است که فرستنده تراکنش برای پردازش آن تراکنش در شبکه باید مبلغی را پرداخت کند.

در این مقاله، به بررسی دقیقتر هزینه گس پرداخته شده است: “توکن و گس در اتریوم؛ محاسبه کارمزد اتریوم در تراکنش رمزارز”.

هدف اتریوم چیست و چه کاربردهایی دارد؟

اتریوم یک فناوری است که امکان انتقال رمزارزها با کارمزد کم را فراهم می‌کند و همچنین قابلیت توسعه اپلیکیشن‌هایی را دارد که قابلیت غیرقابل اختلال بودن را دارا هستند. اتریوم یک بلاکچین قابل برنامه‌نویسی است که این قابلیت به خلاف ساده‌ترین استفاده ممکن از پرداخت‌ها می‌رود. اتریوم به‌عنوان یک بازار برای خدمات مالی، بازی‌ها و اپلیکیشن‌ها عمل می‌کند که قادر نیستند اطلاعات شما را دزدیده یا شما را سانسور کنند. استفاده از اتریوم در حال گسترش سریع و گسترده است و به پروژه‌های بلاکچین در سراسر جهان قابلیت بهبود بهره‌وری، امنیت و برابری غیرمتمرکز را می‌دهد.

اگرچه بیت‌کوین به عنوان اولین رمزارز از تکنولوژی بلاکچین استفاده کرد، اما اتریوم پایه‌ای جهانی برای بازارهایی مانند دپ‌ها (dApp)، دائوها، عرضه اولیه ارزها (ICO)، واحدهای پایدار (Stablecoin)، دیفای (DeFi) و NFT فراهم آورده است. در ادامه، به بررسی هر یک از این کاربردها که به لطف اتریوم در اختیار ما قرار می‌گیرند، خواهیم پرداخت.

قرارداد هوشمند و دَپ

قرارداد هوشمند یک برنامه کامپیوتری یا پروتکل تراکنش است که براساس بندهای قراردادی، عملیاتی را اجرا، کنترل یا سندسازی می‌کند. برای مثال، فرض کنید یک دستگاه فروش (vending machine) را در نظر بگیرید. هنگامی که سکه را درون دستگاه پرتاب می‌کنید، دستگاه در پاسخ، کالایی که انتخاب کرده‌اید را به شما تحویل می‌دهد. قراردادهای هوشمند مشابه این دستگاه‌های فروش هستند یا بهتر بگوییم مانند حساب اتریوم شما، سرمایه شما را نگه می‌دارند. این امر به کدها امکان می‌دهد تا به عنوان واسطه‌ای بین قراردادها و تراکنش‌ها عمل کنند.

اپلیکیشن غیرمتمرکز یا دِپ، یک اپلیکیشن کامپیوتری است که بر روی یک سیستم کامپیوتری توزیع‌شده عمل می‌کند. دِپ‌ها با استفاده از تکنولوژی دفترکل توزیع‌شده (DLT) مانند بلاکچین اتریوم، محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند. این دِپ‌ها دارای کدهای بک‌اند (قراردادهای هوشمند) هستند که نه بر روی سرورهای متمرکز، بلکه بر روی شبکه‌های غیرمتمرکز اجرا می‌شوند. آن‌ها از بلاکچین اتریوم برای ذخیره‌سازی داده و از قراردادهای هوشمند برای منطق اپلیکیشن خود استفاده می‌کنند. هنگامی که یک دِپ روی شبکه اتریوم نصب می‌شود، دیگر نمی‌توان آن را تغییر داد؛ به این معنی که دِپ‌ها قابلیت غیرمتمرکز بودن را دارند؛ زیرا تحت کنترل منطق نوشته‌شده در قرارداد قرار می‌گیرند و نه توسط یک فرد یا سازمان خاص.

ماشین مجازی اتریوم (EVM)

اتریوم تکنولوژی زیرساختی (معماری و نرم‌افزار) را فراهم می‌کند که با درک قراردادهای هوشمند، به شما امکان تعامل با آن‌ها را می‌دهد. EVM معادل فیزیکی اتریوم است که می‌توان آن را مانند ابر یا اقیانوسی بیان کرد که به عنوان یک نهاد مستقل وجود ندارد؛ بلکه توسط هزاران کامپیوتر متصل به یکدیگر و در حال اجرای کلاینت اتریوم، نگه‌داری می‌شود. پروتکل اتریوم با هدف ایجاد فعالیت‌های مستمر، بی‌وقفه و غیر قابل تغییر، این ماشین مجاز را به وجود آورده است. این محیط است که در آن تمامی حساب‌ها و قراردادهای هوشمند اتریوم فعالیت می‌کنند. در هر بلاک از شبکه بلاکچین اتریوم، تنها یک حالت مجاز وجود دارد و این EVM است که قوانین محاسباتی برای یک حالت جدید از بلاک به بلاک دیگر را تعیین می‌کند.

دیفای (DeFi)

دیفای یا امور مالی غیرمتمرکز یکی از کاربردهای اتریوم است. این مفهوم ابزارهای مالی سنتی را در یک محیط غیرمتمرکز ارائه می‌دهد که خارج از کنترل شرکت‌ها و حکومت‌ها قرار دارد؛ به عبارتی، شبیه به بازارهای مالی که به کاربران امکان کسب سود را می‌دهد. اپلیکیشن‌های امور مالی غیرمتمرکز بیشتر از طریق افزونه‌های مرورگر با قابلیت وب ۳ یا از طریق اپلیکیشن‌هایی مانند متامسک (Metamask) قابل دسترسی هستند که به کاربران امکان می‌دهند به طور مستقیم با بلاکچین اتریوم ارتباط برقرار کرده و از طریق وب‌سایت‌ها با آن تعامل داشته باشند.

بسیاری از این اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز قادرند با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و در کنار هم، خدمات مالی پیچیده‌ای را ایجاد کنند. علاوه بر این، با استفاده از فرآیند رَپ کردن (wrapping)، برخی از پروتکل‌های دیفای قادرند نسخه‌های ترکیبی از دارایی‌هایی مانند بیتکوین، طلا و نفت را بر روی اتریوم قابل معامله کنند و با بسیاری از کیف‌های پول دیجیتال اصلی و اپلیکیشن‌های اتریوم سازگار باشند. این اپلیکیشن‌ها که تمرکزشان بر ارائه خدمات مالی توسط رمزارزهاست، خدماتی مانند قرض دادن، قرض گرفتن، کسب سود و پرداخت‌های خصوصی را بدون نیاز به داده‌های شخصی فراهم می‌کنند.

دائو (DAO)

دائو یا سازمان غیرمتمرکز مستقل، سازمانی است که توسط قوانین شفاف در کدهای کامپیوتری تعریف می‌شود و کنترل آن توسط اعضای سازمان انجام می‌شود، نه توسط یک قدرت مرکزی. تاریخچه تراکنش‌های مالی و قوانین برنامه‌ای دائو توسط بلاکچین ذخیره می‌شوند.

دائو به زبان ساده مانند یک بنگاه کسب و کار آنلاین است، که مالکیت آن بر عهده کاربران قرار دارد و توسط آنها کنترل می‌شود. دائو یک صندوق را دارد که هیچ کس به آن دسترسی ندارد مگر اینکه تمام اعضای گروه آن را تأیید کنند. تصمیم‌ها توسط پیشنهادهایی که ارائه می‌شوند، مدیریت می‌شوند و با رأی‌گیری، اطمینان حاصل می‌شود که همه اعضا حق اظهار نظر دارند.

در یک سازمان غیرمتمرکز مستقل، مفهوم مدیرعامل براساس علایق شخصی خود تصمیم نمی‌گیرد و مفهوم مدیر مالی ارشد نیز وجود ندارد که در دفاتر حساب کار کند. همه چیز در دسترس عموم قرار دارد و قوانین مربوط به هزینه‌ها توسط کدهای نوشته شده تعیین می‌شود.

تاریخچه اتریوم:

۱۳۹۲ – ۲۰۱۳

در سال ۲۰۱۳، ویتالیک بوترین اوراق سفید اتریوم را منتشر کرد. در این اوراق، ویتالیک یک پلتفرم جدید را معرفی کرد که امکان ساخت اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز را فراهم می‌کرد و یک عصر جدید در تراکنش‌های آنلاین را آغاز می‌کرد. پس از انتشار این اوراق، تعدادی از توسعه‌دهندگان از جمله چارلز هاسکینسون مدیرعامل IOG، آنتونی دی لوریو مدیرعامل Decentral و میهای آلیسی مؤسس Akasha به پروژه اتریوم پیوستند. بوترین همچنین دو عضو دیگر را معرفی کرد:

دکتر گوین وود، که برنامه‌نویسی اصلی و ساخت معماری اولیه پلتفرم را بر عهده داشت. او اوراق زرد اتریوم یا “انجیل فنی” را نوشت که مشخصات ماشین مجازی اتریوم (EVM) را توضیح می‌داد که وظیفه آن تعامل با حالت‌های لجر و اجرای قراردادهای هوشمند بود.

جوزف لوبین، بنیانگذار استارتاپ ConsenSys که تمرکزش بر ساخت اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز بود.

۱۳۹۳ – ۲۰۱۴:

دکتر گوین وود اوراق زردی را منتشر کرد که شامل توضیحات فنی پروتکل اتریوم بود.

فروش اولیه اتر به مدت ۴۲ روز آغاز شد و امکان خرید اتر با استفاده از بیتکوین فراهم شد.

۱۳۹۴ – ۲۰۱۵:

شبکه اصلی اتریوم منتشر شد.

۱۳۹۵ – ۲۰۱۶:

در نتیجه حمله هکی به ارزش ۵۰ میلیون دلار، اتریوم به دو بلاکچین جداگانه تقسیم شد: اتریوم و اتریوم کلاسیک.

۱۳۹۶ – ۲۰۱۷:

با وجود وجود حباب در بازار رمزارزها، ارزش اتریوم به شدت افزایش یافت و در یک سال تنها شاهد رشد ۷۷۸۵.۳ درصدی بود. در این سال، اتحادیه Ethereum Alliance تأسیس شد.

۱۳۹۷ – ۲۰۱۸:

در این سال، حباب بازار رمزارزها ترکید و بازار اصلاح شد. اتر نیز ۸۴.۸ درصد از ارزش خود را از دست داد.

۱۳۹۸ – ۲۰۱۹:

در این سال، اتریوم به دومین رمزارز بزرگ جهان پس از بیتکوین تبدیل شد. فورک‌های استانبول و کنستانتینوپل انجام شد.

قرارداد استیکنیگ در اکوسیستم اتریوم اجرا شد که یک گام مهم در اجرای بیکن‌چین و در نهایت اتریوم ۲٫۰ بود.

۱۳۹۹ – ۲۰۲۰:

اتریوم ۲٫۰: انتشار بلاک جنسیس بیکن‌چین (Beacon Chain) به عنوان فاز اول از انتشار اتریوم ۲٫۰.

۱۴۰۰ – ۲۰۲۱:

در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ (۵ آبان ۱۴۰۰)، به‌روزرسانی Altair اجرا شد که این به‌روزرسانی، اولین آپدیت بیکن‌چین قبل از ادغام با شبکه اصلی اتریوم بود.

۱۴۰۱ – ۲۰۲۲:

در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ (۲۴ شهریور ۱۴۰۱)، به‌روزرسانی Merge بر روی شبکه اتریوم اعمال شد. با مهاجرت اتریوم از سیستم اثبات انجام کار به مکانیزم اثبات سهام، مصرف انرژی شبکه این رمزارز به میزان ۹۹٫۵ درصد کاهش یافت.

اتریوم کلاسیک (Ethereum Classic) چیست؟ اتریوم کلاسیک یک پلتفرم رمزارزی متن‌باز، غیرمتمرکز و مبتنی بر بلاکچین است که قابلیت اجرای قراردادهای هوشمند را دارد. توکن اصلی اتریوم کلاسیک ETC است؛ اما بیایید نگاهی به تاریخچه جنجالی اتریوم کلاسیک بیندازیم.

در سال ۲۰۱۶، سازمان غیرمتمرکز مستقل (DAO) شکل گرفت که شامل تعدادی قرارداد هوشمند بود که بر روی پلتفرم اتریوم توسعه یافته بودند. DAO از طریق فروش گروهی مبلغ تاریخی ۱۵۰ میلیون دلار را برای حمایت از پروژه جمع‌آوری کرد، اما در ژوئن ۲۰۱۶ هک شد و مبلغ ۵۰ میلیون دلار از توکن‌های DAO توسط یک هکر ناشناس به سرقت رفت. این اتفاق باعث بروز جنجال‌های فراوان در جامعه اتریوم شد که آیا اتریوم باید به “هاردفورک” مشغول شود و پول‌های سرقت‌رفته را بازیابی کند یا خیر. در نهایت، زنجیره بلاک اتریوم به دو قسمت تقسیم شد: اتریوم با بازیابی پول‌ها و ادامه زنجیره اصلی، و اتریوم کلاسیک که زنجیره اصلی را ادامه داد. این هاردفورک باعث رقابت بین دو زنجیره بلاک شد. پس از آن هاردفورک، اتریوم دو بار دیگر در اواخر سال ۲۰۱۶ برای جلوگیری از حملات، به تفکیک دوباره پروژه‌ها اقدام کرد.

اتر (ETH) چیست؟

اتر (ETH) یک رمزارز است که در نسخه اول اتریوم به عنوان پاداش برای استخراج‌کنندگان در سیستم اثبات کار در ازای اضافه کردن بلاک‌ها به زنجیره بلاک اعطا می‌شد. اما در حال حاضر امکان استخراج آن با استفاده از ماینرهای سخت‌افزاری وجود ندارد. اتر (ETH) یک عنصر اساسی در شبکه اتریوم است. هر حساب اتریوم که مقداری اتر دارد، می‌تواند آن را به حساب‌های دیگر منتقل کند. هنگام انتقال توکن‌ها در شبکه اتریوم، مقداری اتر به عنوان هزینه کارمزد پرداخت می‌شود. کوچکترین واحد اتر، “Wei” نامیده می‌شود که معادل ۱۸-۱۰ اتر است. اتر با نماد ETH در معاملات تبادل می‌شود.

اتر چه تفاوتی با اتریوم دارد؟

بیشتر مردم به اشتباه اتر را اتریوم می‌نامند. باید توجه کرد که اتریوم نام زنجیره بلاک و رمزارز اتریوم یا توکن بومی این زنجیره بلاک است. اتریوم یک شبکه زنجیره بلاکی است که در آن اتر نگهداری و مبادله می‌شود. از اتر می‌توان به عنوان یک ارز برای انجام تراکنش‌های مالی، سرمایه‌گذاری یا پرداخت هزینه تراکنش‌ها در شبکه استفاده کرد.

استانداردهای توکن در اتریوم

توکن ERC20: استاندارد توکن ERC20 در اتریوم برای ساخت توکن‌های قابل معامله (fungible) در زنجیره بلاک استفاده می‌شود. اکثر توکن‌های ساخته شده در اتریوم از استاندارد ERC20 استفاده می‌کنند. این استاندارد در نوامبر ۲۰۱۵ توسط فابیان فوگلشتلر پیشنهاد شد. این استاندارد شامل عملکردهایی مانند انتقال توکن‌ها از یک حساب به حساب دیگر، دریافت موجودی فعلی حساب و کل موجودی توکن‌ها در شبکه است. بسیاری از رمزارزها توکن‌های ERC20 خود را از طریق عرضه اولیه سکه (ICO) در شبکه اتریوم منتشر کرده‌اند. همانطور که اشاره شد، هزینه‌های تراکنش برای انتقال توکن در اتریوم باید با استفاده از اتر پرداخت شود.

NFT: اتریوم امکان ساخت توکن‌های منحصر به فرد و غیر قابل تقسیم را فراهم می‌کند که به آن‌ها NFT گفته می‌شود. این توکن‌ها به دلیل بی‌تکراری بودن، برای ساخت اثر هنری دیجیتال، یادبودهای ورزشی، املاک مجازی و آیتم‌های داخلی بازی استفاده می‌شود. NFT ها معمولاً از طریق وبسایت‌های حراجی دیجیتال در بلاکچین اتریوم به فروش می‌رسند. یکی از گران‌ترین NFT هایی که توسط هنرمندی به نام بیپل به فروش رفت، با قیمت ۶۹٫۴ میلیون دلار در حراجی کریستی به فروش رسید. با استفاده از NFT ها، می‌توان زمین‌ها، ساختمان‌ها و آواتارهای منحصر به فرد را در یک محیط بر پایه بلاکچین به فروش رساند.

قیمت اتریوم (ETH) چقدر است و آن را از کجا به دست بیاوریم
برای مشاهده قیمت لحظه‌ای اتریوم، روش‌های متعددی وجود دارد که در ادامه به چند مورد از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  1. عبارت “قیمت اتریوم” را در گوگل جستجو کنید.
  2. از وب‌سایت رسمی اتریوم، قیمت اتریوم را مشاهده کنید.
  3. از وب‌سایت‌های CoinMarketCap یا CoinGecko، قیمت اتریوم و سایر رمزارزها را به همراه چارت مشاهده کنید.

تاریخچه قیمت اتریوم

برخلاف بیت‌کوین یا لایت‌کوین، اتر دارای هاردکپ یا سقف قابل عرضه نیست و به صورت نامحدود قابل تولید است.

در مارس ۲۰۱۶، قیمت اتر در حدود ۱۰ دلار قرار داشت. اما در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۱۸، با تغییر از بیت‌کوین به اتر و خرید اتریوم، قیمت این رمزارز به حدود ۱۲۳۱ دلار افزایش یافت. بازار حبابی در سال ۲۰۱۷، که به آن بول ران ۲۰۱۷ معروف بود، همچنین عرضه‌های اولیه کوین (ICO) در بستر اتریوم و تشکیل کنسرسیوم شرکت‌های تجاری اتریوم از جمله مایکروسافت و جی‌پی‌مورگان، از دیگر عواملی بودند که به افزایش قیمت اتریوم کمک کردند.

تا پاییز ۲۰۱۸، با شکست حباب بازار رمزارز و تنظیمات ممیزی در کشورها، قیمت اتریوم حدود ۷۰ درصد کاهش یافت. اما در اواخر سال ۲۰۲۰ و اوایل ۲۰۲۱، با رشد بازار رمزارزها، قیمت اتریوم به ۴۸۱۰ دلار رسید.

اتریوم به عنوان دومین رمزارز باارزش جهان از نظر ارزش بازار شناخته می‌شود. با این حال، از زمان عرضه اتریوم در سال ۲۰۱۵، چندین بلاکچین دیگر سعی کرده‌اند با بهبود ویژگی‌های اتریوم، جایگاه آن را به دست بگیرند. این بلاکچین‌های رقیب، به طور عمومی به عنوان “قاتل اتریوم” شناخته می‌شوند. این پلتفرم‌های رقیب برنامه دارند با ارائه پشتیبانی بهتر از تعداد بیشتری از ارزها، افزایش سرعت تراکنش و کاهش هزینه‌ها، و همچنین ارائه مزایای بیشتر به دارندگان توکن‌ها، ارزش خود را به نمایش بگذارند. برخی از این رقبا شامل کاردانو، بایننس چین، پوکادات، سولانا و آیاس هستند.

بیشترین بخش از برنامه‌های غیرمتمرکز، بر پایه بستر اتریوم قرار دارند و بیشترین مقدار سرمایه‌گذاری در پروژه‌های دیفای استیک شده، که بر اساس اتریوم انجام می‌شوند. از سوی دیگر، با ظهور اتریوم ۲.۰ که ویژگی‌های جدیدی مانند استیکینگ و بهبود کارایی تراکنش‌ها را داراست، رقبای اتریوم باید با ارائه راهکارهای جدید خود خود را ثابت کنند. در کوتاه مدت، غیرممکن به نظر می‌رسد که یک بلاکچین بتواند جایگزین اتریوم شود؛ اما بلاکچین‌های رقیب نیازی ندارند که با اتریوم رقابت کنند، بلکه می‌توانند در کنار آن همکاری کنند.

پیش‌بینی قیمت اتریوم:

پیش‌بینی رشد قیمت اتریوم کاری پیچیده است، اما بدون در نظر گرفتن امور مالی غیرمتمرکز یا دیفای، این رشد به سختی قابل تصور است. دیفای با استفاده از تکنولوژی اتریوم، واسطه‌های مالی را بین دو طرف در حال انجام تراکنش حذف می‌کند. قراردادهای هوشمندی مانند یونی‌سواپ، میکر و کامپاند، جزو این ابزارهای مالی غیرمتمرکز هستند. آینده اتریوم به توسعه این صنعت مالی غیرمتمرکز وابسته است. برخلاف بیتکوین یا ریپل، اتریوم نه تنها یک ارز است، بلکه یک پلتفرم نرم‌افزاری و منبع باز برای اپلیکیشن‌های بلاکچین است. اتریوم کارکرد دیفای را تسهیل می‌کند و به همین دلیل، هر چه دیفای رشد کند، اتریوم نیز رشد خواهد کرد.

NFT:
همان‌طور که از ارزش بازار این توکن‌ها مشخص است، NFT‌ها در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ رشدی ده برابری را تجربه کرده‌اند. این دارایی‌های دیجیتال اصلی که در واقع به عنوان کدی منحصربه‌فرد و به یک فایل دیجیتال متصل می‌شوند، قادر به تشخیص فایل اصلی از نسخه‌های کپی هستند. این ویژگی در زمینه هنر دیجیتال بسیار حائز اهمیت است، اما می‌تواند در حوزه‌های دیگر از جمله بازی‌ها، ورزش، آثار کلکسیونی، هویت دیجیتال و سایر زمینه‌ها نیز به کار رود. رشد NFT می‌تواند به رشد اتر به عنوان سوخت شبکه اتریوم کمک کند؛ زیرا برای ساخت هر NFT نیاز به مقداری اتر به عنوان هزینه ساخت و تأیید تراکنش در شبکه وجود دارد.

کیف پول دیجیتال (ولت) اتریوم:

قبل از انتخاب یک کیف پول برای اتریوم، باید تصمیم بگیرید که کدام نوع از والت‌های سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری مورد نظر شما استفاده شود. در تصویر زیر، به هر یک از این نوع والت‌ها همراه با ویژگی‌های آن‌ها اشاره شده است.

ولت سخت‌افزاری:

کیف پول سخت‌افزاری، یک انتخاب مناسب برای افرادی است که تمایل دارند اتر یا توکن‌های ERC20 خود را حفظ کنند. به طور کلی، افرادی که برنامه دارند اتر را برای مدت زمان طولانی نگه دارند، کیف پول سخت‌افزاری را خریداری می‌کنند، به ویژه اگر حجم اتر نگه‌داشته شده زیاد باشد. کیف پول سخت‌افزاری به دلیل نگه‌داشتن کلید خصوصی به صورت آفلاین، انتخابی بسیار امن برای نگه‌داری ارزهای دیجیتال است. برخی از ولت‌های سخت‌افزاری معروف عبارتند از:

لجر (Ledger):
کیف پول سخت‌افزاری لجر نانو، از جمله لجر نانو اس (Ledger Nano S) و لجر نانو ایکس (Ledger Nano X)، جزو محبوب‌ترین ولت‌های مورد استفاده کاربران است.

ترزور (Trezor):
ترزور وان (Trezor One) و ترزور تی (Trezor T) نیز از ولت‌های سخت‌افزاری دیگری هستند که از ذخیره‌سازی اتر و توکن‌های ERC20 پشتیبانی می‌کنند.

ولت دسکتاپ:
کیف پول‌های دسکتاپ، ولت‌هایی هستند که روی کامپیوتر شما نصب می‌شوند. کلید‌های خصوصی برای دسترسی به رمزارزهایتان در هارددرایو کامپیوترتان ذخیره می‌شود. به دلیل قرار گرفتن کامپیوتر در معرض بدافزار، ویروس و هک، در انتخاب این گزینه باید با دقت عمل کنید. برخی از ولت‌های سخت‌افزاری دسکتاپ عبارتند از:

متامسک (Metamask):
متامسک یکی از محبوب‌ترین ولت‌های دسکتاپ است که به‌صورت افزونه در مرورگرها نصب می‌شود. این ولت با پشتیبانی مالی از سوی بنیاد اتریوم و Consensys ارائه می‌شود. با استفاده از این ولت می‌توان به ذخیره‌سازی و اتصال به دپ‌های محبوب مانند صرافی غیرمتمرکز یونی‌سواپ اقدام کرد.

لجر لایو (Ledger Live):
نرم‌افزار لجر لایو که همراه با ولت سخت‌افزاری لجر ارائه می‌شود، امکانات گسترده‌ای را برای کاربران خود فراهم می‌کند و یک گزینه مناسب برای مدیریت رمزارزهاست.

اکسودوس (Exodus):
ولت اکسودوس در دنیای رمزارزها به شدت محبوبیت دست یافته است. این ولت به دلیل داشتن یک پورتفوی جذاب، به کاربرانش امکان مشاهده آسان دارایی‌هایشان را می‌دهد. همچنین، این کیف پول نسخه موبایل خود را نیز دارد.

ولت تحت وب (آنلاین):
کیف پول تحت وب، مشابه یک حساب کاربری در یک وب‌سایت عمل می‌کند. این نوع ولت با استفاده از نام کاربری و رمز عبور، امکان دسترسی به رمزارزهای شما را فراهم می‌کند؛ اما به دلیل ذخیره‌سازی کلیدهای خصوصی بر روی سرورهای وب، گزینه‌ای امن برای ذخیره رمزارزها نیست.

مای اتر ولت (MyEtherWallet):
این کیف پول آنلاین، یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها در این دسته از ولت‌ها است. این ولت، اگرچه در این دسته قرار می‌گیرد، اما کلیدهای خصوصی را نه در سرورهای آنلاین بلکه در کامپیوتر شخصی شما ذخیره می‌کند. مای اتر ولت نسخه موبایل خود را نیز دارد و با داشتن قابلیت مرورگر داخلی، می‌توانید از برنامه‌های غیرمتمرکز نیز استفاده کنید.

مای کریپتو (Mycrypto):
این کیف پول، یک نسخه مشتق از مای اتر ولت است که به دلیل اختلاف سازندگان اصلی این ولت به وجود آمده است.

ولت موبایل اتریوم:
iOS: اگر از آیفون یا آیپد استفاده می‌کنید و می‌خواهید کوین‌هایتان را برای تریدهای روزانه ذخیره کنید، TrustWallet، BRD و Jaxx Liberty Wallet گزینه‌های مناسبی برای ذخیره اتریوم و توکن‌های آن هستند. TrustWallet توسط صرافی بایننس پشتیبانی می‌شود. BRD که برای سال‌ها از بیت کوین پشتیبانی می‌کند، اخیراً اتریوم و توکن‌های ERC20 را به اپلیکیشن خود افزوده است. BRD و Jaxx متن‌باز نیستند؛ در نتیجه می‌توانید به این ولت‌ها اعتماد کنید.

اندروید: برای دستگاه‌های اندرویدی نیز کیف پول‌های زیادی وجود دارد که می‌توان آن را برای ترید‌های روزانه استفاده کرد. از جمله این ولت‌ها می‌توان به TrustWallet، Coinomi، BRD، Enjin و Atomic اشاره کرد.

در کنار والت‌های اشاره شده، کیف پول کاغذی نیز وجود دارد. کیف پول کاغذی چیزی بیشتر از کلیدهای خصوصی‌تان نیست که روی تکه‌ای کاغذ چاپ شده است. این نوع ولت‌ها اغلب دارای کد QR نیز هستند که انجام تراکنش‌ها را آسان‌تر می‌کنند؛ اما مهم‌ترین ویژگی ولت کاغذی این است که به اینترنت وصل نیست و راهی برای هک شدن کیف پولتان وجود ندارد. دقت کنید که در هنگام ساخت ولت کاغذی از وب‌سایت‌های معتبر استفاده کنید؛ زیرا تعدادی از وب‌سایت‌ها در هنگام ساخت ولت، کلید خصوصی شما را به سرقت می‌برند.

راه‌های به‌دست‌آوردن اتریوم:
رمزارز اتر را می‌توان به چندین روش به دست آورد و از آن برای سرمایه‌گذاری یا ترید استفاده کرد:

خرید یا مبادله‌ی اتریوم: تقریباً تمام صرافی‌های ارز دیجیتال ایرانی یا خارجی امکان خرید اتریوم به‌صورت مستقیم یا از طریق خرید تتر را فراهم کرده‌اند. همچنین در صورت داشتن سایر رمزارزها، می‌توان با مبادله در صرافی‌های یادشده یا صرافی‌های غیر متمرکز (DEX) اتر را به دست آورد. برای خرید اتر لزومی به خرید یک اتر کامل نیست و می‌توان کسری از آن را خریداری کرد.

استیک کردن اتریوم: شما می‌توانید با استیک کردن توکن‌های ETH خود در پلتفرم‌های استیکینگ مختلف از جمله صرافی‌های متمرکز، غیرمتمرکز و همچنین برخی کیف پول‌ها، سود سالانه دریافت کنید. اگر تمایل دارید در مورد این فرآیند بیشتر بدانید، سری به مقاله‌ی استیکینگ رمزارزها بزنید.

استخراج یا ماینینگ اتریوم در نسخه‌ی اول اتریوم با دو هدف انجام می‌شد: ساخت کوین‌های جدید و نگه‌داری کارنامه‌ای از تمامی تراکنش‌های انجام‌شده. با روی کار آمدن آپدیت Merge و مهاجرت این بلاکچین به مکانیزم گواه بر سهام، امکان استخراج آن مثل گذشته دیگر وجود ندارد.

پس از به‌روزرسانی Merge و انتقال به اثبات سهم، توقف امکان استخراج اتریوم را به همراه داشت.

یکی از نگرانی‌های اصلی در زمینه استخراج اتر، در نقشه‌ی راه اتریوم ۲ بود که با معرفی اثبات سهم، قابلیت استخراج اتر توسط ماینرها سلب شود. و این اتفاق نهایتاً رخ داد و باعث متوقف شدن دائمی استخراج این رمزارز شد.

اتریوم و بیت کوین در چه تفاوت‌هایی با یکدیگر قرار دارند؟ کاربرد اصلی بیت کوین، استفاده از آن به‌عنوان یک واحد ذخیره‌ی ارزش و ارز دیجیتال است. به عبارت دیگر، می‌توان در بیت کوین سرمایه‌گذاری کرد و شاهد افزایش قیمت آن در طول زمان بود، همچنین می‌توان از آن برای خرید و فروش استفاده کرد. همچنین، اتریوم (اتر) نیز می‌تواند به عنوان یک واحد ذخیره‌ی ارزش و ارز دیجیتال مورد استفاده قرار بگیرد؛ اما علاوه بر این کاربردها، شبکه غیرمتمرکز اتریوم امکان ساخت و اجرای برنامه‌ها، قراردادهای هوشمند و سایر انواع تراکنش‌ها را فراهم می‌کند؛ در حالی که بیت کوین این قابلیت‌ها را فراهم نمی‌کند.

با توجه به طبیعت اتریوم، این شبکه تراکنش‌ها را به طور بسیار سریع‌تری پردازش می‌کند. در شبکه بیت کوین، بلاک‌های جدید هر ۱۰ دقیقه تأیید می‌شوند؛ در حالی که در شبکه اتریوم، این کار هر ۱۲ ثانیه انجام می‌شود. در آینده، پیشرفت‌هایی در شبکه اتریوم ممکن است این زمان را کاهش دهد.

از نظر تعداد کوین‌های قابل استخراج، اتر محدودیتی ندارد؛ اما تعداد حداکثر ۲۱ میلیون بیت کوین وجود دارد که آن را به عنوان یک سرمایه‌گذاری ضد تورم تعریف می‌کند.

اتریوم ۲ چیست؟ اگرچه بسیاری از افراد به به‌روزرسانی Merge را با نام اتریوم ۲ شناخته‌اند، اما این نام دیگر معتبر نیست. این به‌روزرسانی، مهم‌ترین و بزرگ‌ترین ارتقا بلاکچین اتریوم تا به امروز است. این به‌روزرسانی باعث افزایش سرعت، کارایی و قابلیت مقیاس‌پذیری اتریوم شده است، اما هیچ تهدیدی برای ماهیت غیرمتمرکز آن وجود ندارد.

به‌روزرسانی Merge تغییرات اساسی در ساختار و طراحی بلاکچین اتریوم به وجود آورده است، که برخی از آن‌ها جنبه فنی و برخی دیگر جنبه‌های اقتصادی دارند. دو مورد از اهمیت بالاترین تغییرات، انتقال از مکانیزم Proof of Work (PoW) به مکانیزم Proof of Stake (PoS) و اضافه شدن شاردینگ است.

گواه بر سهام (PoS) چیست؟
گواه بر سهام، که گاهاً به عنوان اثبات سهام نیز شناخته می‌شود، یک مکانیزم اجماع است که شبکه‌های بلاک‌چین از آن برای دستیابی به اجماع توزیع‌شده استفاده می‌کنند. در این رویکرد، شرکت‌کنندگانی که دارایی‌های رمزارزی خود را به اشتراک می‌گذارند، به صورت تصادفی برای اعتبارسنجی تراکنش‌ها انتخاب می‌شوند. این شرکت‌کنندگان به عنوان افرادی شناخته می‌شوند که دارایی‌هایشان به یک قرارداد هوشمند خاصی روی شبکه ارسال می‌شود. بدین ترتیب، اعتبارسنجی‌ها در این مکانیزم نقشی مشابه ماینرها در مکانیزم اثبات انجام کار (PoW) را دارند. لازم به ذکر است که دارایی‌های شرکت‌کنندگانی که قوانین پروتکل را به طور جزئی یا کلی نقض می‌کنند، ضبط خواهد شد؛ این رویکرد به منظور تشویق شرکت‌کنندگان به اعتبارسنجی و ارائه تراکنش‌ها به طور مطابق با قوانین پروتکل، طراحی شده است.

مزیت‌های مکانیزم گواه بر سهام چیست؟
مهم‌ترین مزیت‌های استفاده از مکانیزم اثبات سهام (Proof of Stake) به شرح زیر است:

افزایش بهره‌وری انرژی: چون مکانیزم گواه بر سهام شرکت‌کنندگان را مجبور به اشتراک‌گذاری قدرت پردازشی سخت‌افزاری نمی‌کند، مصرف انرژی آن نسبت به روش اثبات انجام کار بسیار کمتر است. برآوردها نشان می‌دهند که مصرف انرژی اتریوم ۲ کمتر از یک درصد مصرف انرژی مکانیزم قدیمی اثبات انجام کار آن است.

بهبود مقیاس‌پذیری: زنجیره‌های شارد با اجازه دادن به شبکه برای ایجاد چندین بلوک به‌طور همزمان، توان عملیاتی شبکه را افزایش می‌دهند. در حالی که سیستم اثبات انجام کار، اشتراک‌گذاری قدرت هش موردنیاز برای به‌خطر انداختن هر بخش از شبکه را کاهش می‌دهد و در نتیجه امنیت کل شبکه کاهش خواهد یافت. در سیستم PoS این مشکل وجود ندارد؛ به عبارت دیگر، استفاده از مکانیزم گواه بر سهام برای فعال‌سازی شاردینگ الزامی است؛ یک فناوری جذاب که به بهبود مقیاس‌پذیری کمک می‌کند.

افزایش تمرکززدایی: چون مکانیزم گواه بر سهام نیاز به استخراج مبتنی بر قدرت هش را از بین می‌برد، نیازی به مزارع ماینینگ و سرمایه برای خرید سخت‌افزارهای ماین ندارد. این ویژگی در نظریه می‌تواند موانع ورود اعتبارسنج‌های جدید و در نتیجه خطر متمرکز شدن را کاهش دهد. علاوه بر این، اتریوم ۲ به مجموعه‌ی بزرگی از اعتبارسنج‌ها (بیش از ۱۶ هزار) نیاز دارد و در نتیجه خطر دستکاری شبکه کاهش یافته است.

معایب مکانیزم گواه بر سهام:
گواه بر سهام، همانند هر فناوری دیگری، علاوه بر مزایا، معایبی نیز دارد که به آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  1. سابقه استفاده کمتر: در حالی که مکانیزم گواه انجام کار بیش از یک دهه در بیت کوین و از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲ در اتریوم آزمایش شده است، اما مکانیزم گواه بر سهام سابقه استفاده کمتری دارد. این راهکار جدید قبلاً در برخی دیگر از بلاکچین‌ها استفاده شده است، اما پیاده‌سازی آن پیچیدگی‌های نسبتاً زیادی دارد که ممکن است خطر حمله یا آسیب‌پذیری‌های جدید در اتریوم را افزایش دهد.
  2. xثروتمندان را ثروتمندتر می‌کند: یکی از انتقادات شایع درباره مکانیزم گواه بر سهام این است که اصلاً برای استخراج آن هیچ هزینه‌ای لازم نیست و به این معنی است که هر چه مقدار بیشتری اتریوم داشته باشید، پاداش بیشتری دریافت خواهید کرد. در نتیجه، افرادی که سرمایه بیشتری دارند، بطور قطع سود بیشتری نیز به دست خواهند آورد. به عکس روش گواهی کار که هنوز در بیت کوین استفاده می‌شود، بر اساس میزان تلاش هر فرد به او پاداش داده می‌شود. این به این معنی است که قسمت قابل توجهی از سود ماینرهای بیت کوین برای پوشش هزینه‌های فرایند استخراج مصرف می‌شود.

    شاردینگ چیست؟
    بعد از اعمال به روزرسانی Merge، مفهوم شاردینگ در اتریوم بسیار مهم است که در ابتدای مقاله به آن اشاره شد. شاردینگ به معنای تقسیم بلاکچین به چندین بلاکچین دیگر است که به عنوان شارد شناخته می‌شوند. با توجه به اینکه اعتبارسنجی بلوک‌ها در هر شارد به طور مستقل انجام می‌شود، زمانی که به عنوان یک کل در نظر گرفته شوند، شبکه قادر خواهد بود تعداد بیشتری تراکنش را به صورت همزمان پردازش کند. به عنوان مثال، اتریوم ۲ در حال حاضر ۶۴ زنجیره شارد دارد و این به این معناست که تراکنش‌ها در شبکه این بلاکچین با سرعت ۶۴ برابر بیشتر از نسخه اول اتریوم پردازش می‌شوند. اعتبارسنجی‌ها در اتریوم به طور تصادفی و منظم بین شاردها جابه‌جا می‌شوند و هدف این کار، کاهش احتمال تغییرات تراکنش‌ها توسط مهاجمان و هکرها است.

  3. نقشه‌ی راه اتریوم
    اتریوم تاکنون طبق نقشه‌ی راه خود تا به‌روزرسانی Merge پیش رفته است. در ادامه، به‌طور خلاصه به مسیر آینده‌ی این بلاکچین می‌پردازیم.

    شاردینگ (Surge)
    با به‌روزرسانی Merge، اتریوم بر روی پیاده‌سازی شاردینگ متمرکز تمرکز کرده است. بنیاد اتریوم، اشتراک‌گذاری را به‌عنوان فرآیند جداسازی پایگاه داده برای گسترش حجم کاری شبکه توصیف می‌کند. این بلاکچین با تقسیم حجم زیادی از داده‌ها در سرتاسر شبکه، از اشتراک‌گذاری هم‌افزایی با مجموعه‌های لایه ۲ استفاده می‌کند. این ویژگی به کاهش تراکم شبکه و افزایش توان پردازش تراکنش‌ها در هر ثانیه کمک می‌کند و به عنوان جایگزینی غیرمتمرکز برای بزرگ‌تر کردن پایگاه داده عمل می‌کند.

    علاوه بر این، هر کاربر عادی می‌تواند به‌عنوان گره اعتبارسنجی در داخل شبکه فعالیت کند و با اجرای کلاینت‌های اتریوم بر روی دستگاه‌های شخصی مانند کامپیوتر و گوشی‌های هوشمند، به افزایش قدرت شبکه کمک کند.

  4. آپدیت The Verge، آپدیت Purge و آپدیت Splurge
    مراحل بعدی در توسعه‌ی اتریوم که قرار است طی سال‌های آتی پیاده‌سازی شوند، شامل The Verge، Purge و Splurge می‌شود.

    آپدیت The Verge سومین بخش از نقشه‌ی راه پیوسته اتریوم است که توسط بوترین طراحی شده است. این مرحله به‌طور خلاصه شامل معرفی Verkle Trees است؛ یک قابلیت که ذخیره‌سازی داده‌ها و ابزارهای اندازه‌گیری را بهینه می‌کند.

    بوترین در سال ۲۰۲۱ توضیح داد که Verkle Trees تمام تراکنش‌ها را در یک بلاک جمع‌آوری می‌کند و برای کاربری که به دنبال تأیید صحت آن است، اثبات کل مجموعه‌ی داده‌ها را ارائه می‌دهد. این روش، با وجود پیچیدگی‌های رمزنگاری بیشتر، برای حفظ اندازه‌ی داده‌ها در مورد کلاینت‌های بدون تابعیت کافی است.

    مرحله‌ی Purge شامل حذف داده‌های تاریخی اضافی است که با هدف کاهش تراکم شبکه انجام خواهد شد. این عمل در واقع میزان داده‌های لازم برای ذخیره‌سازی را از سوی اعتبارسنج‌ها کاهش می‌دهد.

به این پست امتیاز بدید

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *