0

همه چیز در مورد توزیع توکن

token
بازدید 48

زمانی که شما تصمیم می‌گیرید یک پروژه رمزنگاری را راه‌اندازی کنید، سؤالی که پیش می‌آید این است که چه میزان موفق خواهد بود؟ پاسخ به این سؤال تا حد زیادی به این بستگی دارد که چگونه توکنومیک را توسعه داده و چه روشی را برای توزیع توکن انتخاب می‌کنید. کاربران فعالیت می‌کنند و باعث می‌شوند یک سیستم مبتنی بر بلاکچین به درستی کار کند. آنها پیشنهادها و راه‌حل‌هایی برای بهبود پلتفرم، پرداخت‌ها، سرمایه‌گذاری و کسب جوایز مطرح می‌کنند و در مورد آنها موافق یا مخالف هستند. آنها همه این کارها را با استفاده از توکن‌های بومی انجام می‌دهند.

اگر کاربران علاقه خود را به شرکت در پروژه شما از دست بدهند و فکر کنند که خرید، نگهداری یا سهام‌داری در توکن‌های شما ایده خوبی نیست، آنگاه شبکه به سادگی متوقف خواهد شد. به همین دلیل، یک مدل مناسب و دقیق برای تخصیص توکن در هر پروژه مرتبط با رمزنگاری ضروری است. برای پیدا کردن مکانیسم‌های توزیع توکن و نحوه استفاده از آنها توسط پروژه‌های موفق و موثرترین مکانیسم‌ها، ادامه متن را بخوانید.

درباره انواع مدل‌های توزیع توکن نیز باید بیشتر بحث کنیم.

توزیع توکن یک روش است که در آن توکن‌ها بین گروه‌های مختلف ذینفعان تخصیص می‌یابند. این گروه‌ها عموماً شامل زیرگروه تیم پروژه، جامعه و عموم مردم هستند، و اینسایدرها نیز شامل بنیانگذاران و مشاوران پلتفرم می‌شوند. جامعه شامل حامیان پرشور پروژه است و عموم مردم نیز به عنوان سرمایه‌گذاران عمل می‌کنند. این گروه‌ها توکن‌ها را از طریق مکانیسم‌های توزیع توکن مختلف دریافت می‌کنند. این مکانیسم‌ها شامل سرمایه‌گذاری خطرپذیر، ایردراپ، قفل، پاداش و فروش عمومی می‌شوند. حالا بیایید به هر یک از این مدل‌های توزیع توکن به صورت دقیق‌تری مراجعه کنیم.

سرمایه‌گذاری خطرپذیر در صنعت کریپتو:

صنعت کریپتو هنوز در مراحل اولیه خود قرار دارد و تقریباً هر شرکتی که در این حوزه فعالیت می‌کند، به عنوان یک استارتاپ در نظر گرفته می‌شود. با این حال، این صنعت با سرعت بسیار زیادی در حال رشد است و استارتاپ‌ها به سرعت به شرکت‌های قوی تبدیل می‌شوند. به همین دلیل، شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر به طور فعال در پروژه‌های مرتبط با رمزنگاری سرمایه‌گذاری می‌کنند. با این حال، مدل سرمایه‌گذاری در این صنعت با جمع‌آوری سرمایه و سهام‌داری معمول، متفاوت است. شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر به جای خرید سهام، توکن‌ها را خریداری می‌کنند.

برای مثال، در سال 2021، آزمایشگاه سولانا، که خالق بلاکچین و اکوسیستم سولانا است، فروش خصوصی توکن به ارزش 314.15 میلیون دلار را با رهبری آندرسن هوروویتز و پلی‌چین کپیتال انجام داد. شرکت‌ها توکن‌ها را خریداری کردند و آزمایشگاه‌های سولانا از این بودجه برای ایجاد یک بستر جهت تسریع توسعه dApps و پلتفرم‌های مبتنی بر سولانا استفاده کردند.

توزیع توکن از طریق قفل (Lockdrop):

Lockdrop یک روش توزیع توکن است که در آن، کاربران توکن‌های خود را برای یک مدت زمان مشخص قفل می‌کنند و در ازای این عمل، توکن‌های جدید را دریافت می‌کنند. در این روش، کاربران قبل از عرضه رسمی توکن، مقداری ارز دیجیتال را قفل می‌کنند و در عوض، نسخه‌های جدید توکن را دریافت می‌کنند. این روش برای جذب سرمایه‌گذاران و جلب توجه به پروژه‌های جدید استفاده می‌شود.

به عنوان مثال، در Lockdrop، کاربران می‌توانند توکن‌های خود را برای یک دوره زمانی مشخص قفل کنند، مثلاً یک سال. در پایان این دوره، آن‌ها توکن‌های جدید را دریافت می‌کنند، که به تعداد و مقدار توکن‌های قفل شده و طول دوره قفل‌شده وابسته است. این روش به عنوان یک روش توزیع توکن نوآورانه استفاده می‌شود و به کاربران امکان می‌دهد در موقعیتی قرار گیرند که با حمایت از پروژه‌های جدید، از ارزش واقعی توکن‌ها بهره‌مند شوند.

Lockdrop یک روش متفاوت از ایرداپ است که توکن‌ها را توزیع می‌کند. در Lockdrop، کاربران قبل از عرضه توکن‌های جدید، ارز دیجیتال خود را برای مدت زمان مشخصی قفل می‌کنند. به عنوان مثال، ممکن است از کاربران انتظار برود که اتریوم (ETH) خود را برای مدت زمان مشخصی قفل کنند. پس از اتمام این دوره، کاربران توکن‌های جدید از شبکه جدید دریافت می‌کنند و همچنین توکن‌های قفل شده قبلی را نیز بازیابی می‌کنند. مقدار توکن‌های دریافتی بستگی به میزان قفل کردن و مدت زمان قفل‌بازی دارد. به این معنی که هر چه بیشتر ارز را قفل کنند و مدت زمان قفل بیشتر باشد، توکن‌های جدید بیشتری دریافت خواهند کرد.

Lockdrops برای افرادی مناسب است که واقعاً به پروژه‌ای علاقه‌مند هستند، زیرا باید تعهد کنند که توکن‌های خود را تا زمان مشخصی استفاده نخواهند کرد. این روش نشان می‌دهد که کاربران علاقه و تمایل واقعی به پروژه دارند و آماده‌اند تا به مدت زمانی قفل شده به آن پایبند باشند.

  • پاداش:

برای توسعه اکوسیستم، سازندگان پلتفرم بخش قابل توجهی از توکن‌های خود را رزرو می‌کنند. این بخش شامل جوایز رمزی نیز می‌شود. کاربران که به پروژه ارتباط بلندمدتی دارند، می‌توانند پاداش‌های سهام و نقدی و همچنین برخی جوایز پلتفرم را دریافت کنند، به ویژه اگر پروژه یک بازی رمزنگاری باشد. مشاوران پروژه نیز از جمله دسته دیگری از افراد هستند که می‌توانند توکن دریافت کنند. سازندگان پلتفرم اغلب به آن‌ها به عنوان پاداش برای زمان، تلاش و تجربه‌ای که در پروژه کمک می‌کنند، توکن‌ها اهدا می‌کنند.

  • فروش عمومی:

ICO (عرضه اولیه کوین)، IEO (پیشنهاد مبادله اولیه) و IDO (پیشنهاد اولیه DEX) سه نوع رایج برای فروش توکن هستند. در حالی که محبوبیت ICO به دلیل افزایش کلاهبرداری‌ها کاهش یافته است، IEO و IDO همچنان در حال رشد هستند و به بودجه پروژه‌های رمزنگاری کمک می‌کنند.

IEO تعداد زیادی پروژه بزرگ مانند Polygon و Elrond را راه‌اندازی کرده است. به عنوان مثال، پروتکل ریون اولین پروژه بلاکچین بود که با موفقیت یک IDO را تکمیل کرد. لازم به ذکر است که پلتفرم‌ها نیز درصدی از توکن‌ها را برای تیم اصلی و توسعه‌دهندگان خود نگه می‌دارند. این توکن‌ها ممکن است توسط شرکت نگهداری شوند تا هزینه‌های عملیاتی بیشتر را تامین کنند.

توزیع توکن به شیوه‌های موثر:

در اینجا می‌خواهیم نگاهی دقیق‌تر به روش توزیع اولیه توکن‌ها در پنج پلتفرم بلاکچین محبوب و موفق، یعنی اتریوم، سولانا، فلو، پولکادات و کاردانو، بیندازیم.

  • اتریوم:

توکن اتریوم (ETH) به عنوان ارز دیجیتال و برای پرداخت هزینه‌ها در شبکه اتریوم استفاده می‌شود. با تغییر به مکانیزم اجماع اثبات سهام، امکان شرکت در تولید بلوک و دریافت جوایز استیکینگ ارائه شده است.
قبلاً، اتریوم از مکانیزم Proof of Work برای استخراج توکن استفاده می‌کرد، که معمولاً توسط ماینرها انجام می‌شد. آنها بلاک‌ها را تأیید می‌کردند و در ازای آن پاداش دریافت می‌کردند.

در توزیع اولیه اتریوم، بیش از ۷۲ میلیون توکن وجود داشت که ۸۳.۴۷٪ آن توسط سرمایه‌گذاران خریداری شد و ۱۶.۵۳٪ بین بنیانگذاران و توسعه‌دهندگان پروژه توزیع شد. در سال ۲۰۱۴، فروش اولیه اتریوم باعث جمع‌آوری بیش از ۳۱۰۰۰ بیتکوین، معادل ۱۸.۳ میلیون دلار در آن زمان، برای بنیاد اتریوم شد.

در اینجا می‌خواهیم نگاهی دقیق‌تر به روش توزیع اولیه توکن‌ها در پنج پلتفرم بلاکچین محبوب و موفق، یعنی اتریوم، سولانا، فلو، پولکادات و کاردانو، بیندازیم.

  • سولانا:

بلاکچین سولانا در سال ۲۰۲۰ توکن سولانا (SOL) خود را راه‌اندازی کرد. توکن SOL دارای دو کاربرد اصلی است: هزینه سهام و تراکنش. اولین ۵۰۰ میلیون توکن SOL از طریق مزایده‌ها و فروش‌های خصوصی توزیع شدند و از طریق پنج دور تأمین مالی که در مجموع بیش از ۲۵ میلیون دلار جمع‌آوری شدند. ۳۸ درصد از توکن‌های عرضه اولیه به صورت ایردراپ و پاداش تخصیص یافتند، ۳۷ درصد در اختیار سرمایه‌گذاران قرار گرفتند و ۲۵ درصد متعلق به بنیانگذاران پروژه بودند. SOL که به تازگی راه‌اندازی شده است، به سرعت وارد دسته‌بندی ۱۰ توکن رمزارز معتبر شد و تا به امروز موفق به حفظ جایگاه خود در بازار شده است. تا تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۲۲، بیش از ۳۵۷ میلیون توکن SOL در گردش وجود دارد.

  • فلو:

با مقایسه با اتریوم که در حال حاضر به عنوان یکی از بزرگترین و معروف‌ترین بلاکچین‌ها شناخته می‌شود، فلو نیز یک تازه‌وارد در دنیای بلاکچین است. فلو در ژوئن ۲۰۲۰ با عرضه اولیه ۱.۲۵ میلیارد توکن فلو تأسیس شد. توکن فلو علاوه بر اینکه به عنوان یک ارز دیجیتال عمل می‌کند، برای سرمایه‌گذاری در شبکه و پرداخت هزینه تراکنش نیز استفاده می‌شود. در ابتدا توکن‌ها به شکل زیر تخصیص یافتند: ۲۹٪ از طریق پاداش و ایردراپ، ۳۳٪ به سرمایه‌گذاران و ۳۸٪ توسط بنیانگذاران و تیم نگهداری. در این میان، ۲۰٪ به شرکت Dapper Labs، پشتوانه بلاکچین فلو، و ۱۸٪ به توسعه‌دهندگان اختصاص یافت.

  • پولکادات:

مانند سولانا و فلو، پولکادات نیز در سال ۲۰۲۰ راه‌اندازی شد. این سه نمونه جدید در دنیای بلاکچین قبلاً شهرت خود را به دست آورده‌اند. پولکادات توکن DOT بومی خود را دارد که اهداف متعددی را دنبال می‌کند، از جمله پرداخت‌ها، مشارکت در حاکمیت شبکه و ایجاد پلتفرم‌های جانبی ساده. عرضه اولیه توکن DOT یک میلیارد بود و از چهار دور تأمین مالی، شامل یک دوره خصوصی و سه دوره عمومی، عبور کرد. اولین ICO در سال ۲۰۱۷ برگزار شد و ۸۰ میلیون دلار جمع‌آوری کرد. آخرین ICO در سال ۲۰۲۰ برگزار شد و درآمدی بالغ بر ۴۲۷۶ میلیون دلار داشت. به عبارت دیگر، سرمایه‌گذاران ۵۸.۴٪ از عرضه اولیه توکن را دریافت کردناینجا می‌خواهیم نگاهی دقیق‌تر به روش توزیع اولیه توکن‌ها در پنج پلتفرم بلاکچین محبوب و موفق، یعنی اتریوم، سولانا، فلو، پولکادات و کاردانو، بیندازیم.

  • کاردانو

توزیع اولیه توکن کاردانو در پنج دور مالی بین سال‌های 2015 و 2017 صورت گرفت. در این پنج فروش عمومی، کاردانو موفق به جمع‌آوری تقریباً 80 میلیون دلار شد. تعداد اولیه توکن ADA 31.1 میلیارد بود که 83.33 درصد آن توسط سرمایه‌گذاران خریداری شد و 16.67 درصد به پروژه و بنیانگذاران اختصاص یافت. در حال حاضر، توکن ADA در میان 10 ارز دیجیتال برتر قرار دارد و تعداد توکن‌های در گردش آن 34.28 میلیارد است. با توجه به پروژه‌های بلاکچین موفق و در حال رشد، روند توزیع توکن‌ها به شکل زیر بوده است: دو پروژه که در سال‌های 2015 و 2017 راه‌اندازی شدند، یعنی اتریوم و کاردانو، توکن‌های خود را به نسبتی مشابه تخصیص دادند. این نسبت 83:17 بود، به این معنی که 83 درصد به سرمایه‌گذاران و 17 درصد به سازندگان پلتفرم تعلق داشت. هر دوی این بلاکچین‌ها زیرساختی برای اپلیکیشن‌های مبتنی بر بلاکچین فراهم می‌کنند. جالب اینجاست که کاردانو توسط چارلز هاسکینسون، یکی از بنیانگذاران اتریوم، تأسیس شد.
سه بلاکچین سولانا، فلو و پولکادات حدود 30 درصد از توکن‌های خود را به بنیانگذاران پلتفرم و پروژه‌ها اختصاص دادند. سولانا و فلو به ترتیب 38 و 33 درصد از توکن‌های خود را بین سرمایه‌گذاران توزیع کردند.

روند توزیع توکن‌ها به طور آشکار در حال تغییر است. رقابت در صنعت بلاکچین در حال افزایش است و پروژه‌های جدید باید تلاش کنند تا توجه عمومی را به خود جلب کنند. به همین دلیل، پروژه‌های رمزنگاری تازه تأسیس شده در حال حاضر معمولاً بین 12 تا 40 درصد از توکن‌های خود را از طریق ایردراپ و پاداش توزیع می‌کنند.

به این پست امتیاز بدید

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *